|
การออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์จากไวยากรณ์การวางซ้อนของผู้ค้าริมทาง |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์จากไวยากรณ์การวางซ้อนของผู้ค้าริมทาง |
| Creator | ณัฐจรัส เองมหัสสกุล |
| Contributor | ชาวี บุษยรัตน์, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2568 |
| Keyword | ผู้ค้าริมทาง, คอมพิวเตอร์วิชัน, การออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์, เว็บไซต์ปฏิสัมพันธ์, การเรียนรู้ของเครื่อง, การตรวจจับวัตถุ, การจดจำวัตถุ, นิทรรศการเคลื่อนที่, Street vendors, Computer vision, Interactive design, Interactive website, Machine learning, Object detection, Object recognition, Mobile exhibition |
| Abstract | การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสังเคราะห์องค์ความรู้จากการวางซ้อนของผู้ค้าริมทางในกรุงเทพมหานคร และนำเสนอองค์ความรู้ดังกล่าวด้วยการออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อให้ผู้ใช้งานเรียนรู้วิธีคิดและกระบวนการตัดสินใจของผู้ค้าริมทางจากการลงมือปฏิบัติ โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ร่วมกับการวิจัยผ่านการปฏิบัติ (Practice-led research)ผู้วิจัยดำเนินการศึกษาภาคสนามจากชุดการวางซ้อนของผู้ค้าริมทางจำนวน 123 ชุด ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยรวบรวมข้อมูลภาพถ่าย ข้อมูลวัสดุสำเร็จรูป และการสัมภาษณ์ผู้ค้าริมทาง เพื่อนำมาวิเคราะห์และสังเคราะห์รูปแบบการวางซ้อน ผลการวิจัยนำไปสู่การสังเคราะห์ ‘ไวยากรณ์การวางซ้อน’ ซึ่งอธิบายวิธีคิดและตรรกะที่เกิดขึ้นจากการใช้งานจริง ข้อค้นพบดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า แม้ผู้ค้าริมทางจะไม่ได้ผ่านการศึกษาด้านการออกแบบอย่างเป็นทางการ แต่สามารถพัฒนาองค์ความรู้จากการทดลอง การแก้ปัญหา และข้อจำกัดในการประกอบอาชีพ จนเกิดเป็นระบบการวางซ้อนที่มีแบบแผน อีกทั้งยังแสดงให้เห็นว่า ผู้ค้าริมทางสามารถมองได้ในฐานะนักออกแบบที่สร้างสรรค์วิธีการใช้วัสดุสำเร็จรูปให้ตอบสนองต่อบริบทการใช้งานจริงองค์ความรู้ที่สังเคราะห์ได้ถูกนำไปพัฒนาเป็นเว็บไซต์ปฏิสัมพันธ์และระบบปฏิสัมพันธ์ด้วยคอมพิวเตอร์วิชันสำหรับนิทรรศการเคลื่อนที่ เพื่อให้ผู้ใช้งานเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติและการสวมบทบาท ผลการทดลองพบว่า ระบบปฏิสัมพันธ์ช่วยให้ผู้เข้าชมเข้าใจหลักการวางซ้อน วิธีคิด และข้อจำกัดของผู้ค้าริมทางได้ชัดเจนยิ่งขึ้น พร้อมทั้งสร้างความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจต่อบริบทการประกอบอาชีพของผู้ค้าริมทางผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ความรู้ฝังลึกของผู้ค้าริมทางสามารถสังเคราะห์เป็นองค์ความรู้และถ่ายทอดผ่านการออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์ได้อย่างเป็นรูปธรรม ทั้งยังเป็นแนวทางสำหรับการต่อยอดการวิจัยด้านการออกแบบ เทคโนโลยี และการเรียนรู้จากองค์ความรู้ในชีวิตประจำวัน |
