|
การพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ในประเทศไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | นวีภาพ ทักษยศ |
| Title | การพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ในประเทศไทย |
| Publisher | Thai Association of Landscape Architects |
| Publication Year | 2565 |
| Journal Title | Landscape Architecture Journal |
| Journal Vol. | 4 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 26-42 |
| Keyword | ที่ดินบราวน์ฟิลด์, กระบวนการการพัฒนา |
| URL Website | https://so01.tci-thaijo.org/index.php/LAJ/index |
| Website title | ThaiJO |
| ISSN | 2697-553X |
| Abstract | ปัญหาที่ดินบราวน์ฟิลด์เป็นปัจจัยหนึ่งในการพัฒนาสภาพแวดล้อมเมือง การนำกลับมาใช้ใหม่จำเป็นต้องฟื้นฟูเพื่อทำความสะอาดสารปนเปื้อนที่ตกค้างอยู่ภายในพื้นที่ ซึ่งต้องอาศัยนโยบายและเครื่องมือในการพัฒนาให้ประสบความสำเร็จ บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการศึกษารูปแบบการพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ในประเทศไทย โดยอ้างอิงกรอบแนวคิดการพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ในต่างประเทศ ทั้งการให้ความหมาย การจำแนกประเภท รูปแบบในการดำเนินการ กระบวนการและกลไกในการพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ โดยยกตัวอย่างโครงการพัฒนาที่ดินบราวน์ฟิลด์ในประเทศไทยที่ประสบผลสำเร็จในการพัฒนาเป็นกรณีศึกษาจำนวน 5 โครงการ ได้แก่ เก๊าไม้ เอสเตท 1955 หน้าผาเขาใหญ่รีสอร์ท สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา และสวนหลวงพระราม 8 สวนกีฬารามอินทรา และสวนเบญจกิติ ผลจากการศึกษาพบว่า โดยมากเป็นโครงการที่ดินบราวน์ฟิลด์ในเขตเมือง ทำให้มีศักยภาพในการพัฒนาค่อนข้างมาก มีภาครัฐเป็นผู้นำการพัฒนา ส่วนมากเป็นโรงงานที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มกิจการที่มีความเสี่ยงสูงจึงอาจไม่มีการปนเปื้อนที่ชัดเจน การฟื้นฟูเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่จึงมักเป็นการปรับสภาพที่ไม่ซับซ้อนและใช้ประโยชน์จากอาคารเดิมที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ดังนั้นจึงควรมีการกำหนดนโยบายเกี่ยวกับที่ดินบราวน์ฟิลด์ที่เป็นระบบ เพื่อกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาที่ประสบผลสำเร็จและยั่งยืน |
