|
อิทธิพลของความเร็วในการเลื่อนและแรงกดที่ใช้ต่อสมบัติทางไตรโบโลยีของพอลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงยิ่งยวด |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | วิโรจน์ ฉัตรเกษ |
| Title | อิทธิพลของความเร็วในการเลื่อนและแรงกดที่ใช้ต่อสมบัติทางไตรโบโลยีของพอลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงยิ่งยวด |
| Contributor | ไพศาล แก่นนาดี, มงคล กาสีวงค์ |
| Publisher | สถาบันวิจัยและพัฒนา |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| Journal Vol. | 5 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 169-182 |
| Keyword | สมบัติไตรโบโลยี, สัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน, อัตราการสึกหรอ, อุณหภูมิตัวอย่าง, พอลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงยิ่งยวด |
| URL Website | https://li01.tci-thaijo.org/index.php/sci_01/article/view/272441 |
| Website title | วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ |
| ISSN | 2821-9406 (Online) |
| Abstract | กระบวนการกัดปาดผิวสำเร็จด้วยเครื่องกัดซีเอ็นซีถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการผลิตชิ้นส่วนของเครื่องจักรสำหรับอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร เนื่องจากมีประสิทธิภาพสูง ต้นทุนต่ำ และสามารถผลิตชิ้นงานที่มีรูปทรงซับซ้อนได้อย่างแม่นยำ งานวิจัยนี้ศึกษาผลกระทบของความเร็วในการเลื่อนและแรงกดที่ใช้ต่อสมบัติไตรโบโลยีของพอลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงยิ่งยวด เกรด U511 โดยเตรียมตัวอย่าง UHMWPE ด้วยการอัดขึ้นรูป และดำเนินการกัดปาดผิวสำเร็จ ด้วยเครื่องกัดซีเอ็นซี จากนั้นทำการทดสอบการสึกหรอแบบบล็อกออนริ่งภายใต้สภาวะแบบแห้ง โดยควบคุมความเร็วในการเลื่อนและแรงกดที่ใช้ในการทดสอบ ทั้งนี้ ได้ทำการวัดอุณหภูมิของตัวอย่าง ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน และอัตราการสึกหรอ ผลการศึกษาพบว่า ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานและอัตราการสึกหรอเพิ่มขึ้นตามภาระโหลดที่สูงขึ้น โดยมีค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานอยู่ในช่วง 0.010 ถึง 0.058 ขณะที่อัตราการสึกหรอแปรผันระหว่าง 3.615x10-10 ถึง 9.156 x10-10 mm3/Nm การเพิ่มความเร็วในการเลื่อนและภาระโหลดแรงกดทำให้เกิดความร้อนสะสมบริเวณผิวสัมผัสจากการเสียดทาน ส่งผลให้อุณหภูมิพื้นผิวของชิ้นทดสอบเพิ่มขึ้นจาก 25 องศาเซลเชียส และมีค่าสูงสุด 55 องศาเซลเชียส หลังจากเลื่อนไป 2000 เมตร อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้วัสดุเกิดการอ่อนตัวลง เนื่องจากความร้อนและส่งเสริมการสึกหรอแบบยึดติด นอกจากนี้ สภาพพื้นผิวที่มีความหยาบมากขึ้นยังส่งผลให้เกิดการสึกหรอในระยะเริ่มต้นสูงขึ้น อย่างไรก็ตามการก่อตัวของชั้นถ่ายโอนผิวสัมผัสมีแนวโน้มช่วยให้พฤติกรรมการสึกหรอมีเสถียรภาพมากขึ้นเมื่อระยะเวลาการทดสอบเพิ่มขึ้น |
