ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มในการเลี้ยงปลากะพงขาว (Lates calcarifer) ต่อการเจริญเติบโต คุณค่าทางโภชนาการ และคุณภาพเนื้อ
รหัสดีโอไอ
Creator จรรยพร อินทะสะระ
Title ผลของการเปลี่ยนแปลงความเค็มในการเลี้ยงปลากะพงขาว (Lates calcarifer) ต่อการเจริญเติบโต คุณค่าทางโภชนาการ และคุณภาพเนื้อ
Contributor นัทท์ นันทพงศ์, พรพิมล เชื้อดวงผุย
Publisher สถาบันวิจัยและพัฒนา
Publication Year 2569
Journal Title วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
Journal Vol. 5
Journal No. 1
Page no. 219-234
Keyword ปลากะพงขาว, ระดับความเค็ม, คุณค่าทางโภชนาการ, คุณภาพเนื้อ, คุณภาพซาก
URL Website https://li01.tci-thaijo.org/index.php/sci_01/article/view/271982
Website title วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
ISSN 2821-9406 (Online)
Abstract ศึกษาผลของระดับความเค็มต่อการเจริญเติบโต คุณภาพซาก คุณค่าทางโภชนาการ และคุณภาพเนื้อของปลากะพงขาว (Lates calcarifer) เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 0, 5, 15 และ 30 ppt ระยะเวลา 180 วัน แบ่งออกเป็น 7 ชุดการทดลอง ใช้ระดับความเค็มและระยะเวลาเลี้ยงต่างกัน โดยชุดการทดลองที่ 1 3 5 และ 7 เลี้ยงปลาระดับความเค็มคงที่ตลอดการทดลอง ชุดการทดลองที่ 2 4 และ 6 เลี้ยงปลาโดยมีการเปลี่ยนแปลงความเค็มระหว่าง การทดลอง ผลการศึกษาชุดการทดลองที่เลี้ยงปลาที่ความเค็ม 30 ppt เวลา 180 วัน มีค่าน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น (weight gain; WG) ร้อยละ 1,359.29±126.26 ค่าน้ำหนักเพิ่มเฉลี่ยต่อวัน (average daily weight gain; ADG) 1.45±0.19 กรัมต่อวัน และค่าอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ (specific growth rate; SGR) ร้อยละ 1.49±0.05 ต่อวัน สูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับชุดการทดลองอื่น ๆ แต่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) กับชุดการทดลองที่เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 5 ppt 180 วัน (ยกเว้นค่า ADG) และชุดการทดลองที่เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 0 ppt 180 วัน เท่านั้น รวมทั้งมีปริมาณไขมันบนฐานน้ำหนักสดร้อยละ 3.27±0.62 และปริมาณไขมันบนฐานน้ำหนักแห้งร้อยละ 13.38±1.81 ซึ่งมีค่าสูงที่สุดและแตกต่างทางสถิติ (p<0.05) กับชุดการทดลองอื่น แต่ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ (p>0.05) กับชุดการทดลองที่เลี้ยงปลา ที่ความเค็ม 15 ppt เวลา 90 วัน และเลี้ยงต่อที่ความเค็ม 5 ppt เวลา 90 วัน ส่วนคุณภาพซาก พบว่าทุกชุดการทดลองมีเปอร์เซ็นต์เนื้อที่กินได้ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ชุดการทดลองที่เลี้ยงปลาที่ความเค็ม 15 ppt เวลา 180 วัน มีคะแนนกลิ่น 7.30±1.32 คะแนน และกลิ่นรส 7.23±1.04 คะแนน สูงที่สุดเมื่อเทียบกับชุดการทดลองอื่น แต่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) กับชุดการทดลองที่เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 15 ppt 90 วัน และเลี้ยงต่อที่ความเค็ม 5 ppt เวลา 90 วัน ชุดการทดลองที่เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 5 ppt 90 วัน และเลี้ยงต่อที่ความเค็ม 0 ppt เวลา 90 วัน (ยกเว้นกลิ่น) และชุดการทดลองที่เลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 0 ppt 180 วัน (ยกเว้นกลิ่น) ดังนั้น การเลี้ยงปลากะพงขาวที่ระดับความเค็ม 15 ppt ขึ้นไป ส่งผลให้ปลากะพงขาวมีการเจริญเติบโตและคุณภาพเนื้อด้านประสาทสัมผัสของเนื้อปลาที่มีคุณภาพ อาจใช้ผลการศึกษาเป็นแนวทางในการจัดการการเลี้ยง เพื่อผลิตปลากะพงขาวให้มีประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้น
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ