|
วัฒนธรรมด้านอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบภาคใต้ สู่กระบวนการถอดนัยยะการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | งามเพชร อัมพรวัฒนพงศ์ |
| Title | วัฒนธรรมด้านอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบภาคใต้ สู่กระบวนการถอดนัยยะการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก |
| Contributor | พิษณุ อนุชาญ |
| Publisher | คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2566 |
| Journal Title | วารสาร สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างวินิจฉัย (Built Environment Inquiry BEI) |
| Journal Vol. | 22 |
| Journal No. | 3 |
| Page no. | 69-79 |
| Keyword | แนวความคิด, วัฒนธรรมอาหาร, ประเพณีวันสารทเดือนสิบ, นัยยะ |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/arch-kku |
| Website title | Built Environment Inquiry Journal Faculty of Architecture Khon Kaen University, Thailand |
| ISSN | 2651-1185 |
| Abstract | วิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบ แนวคิด นัยยะ และภูมิปัญญาของวัฒนธรรมด้านอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบภาคใต้ ในพื้นที่ลุ่มน??้ำทะเลสาบสงขลา และ 2) สร้างต้นแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกจากรูปแบบ แนวคิด นัยยะ และภูมิปัญญาของวัฒนธรรมด้านอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบภาคใต้ ผู้วิจัยมีวิธีการศึกษาและสร้างเครื่องมือในการทดลอง เพื่อการสร้างแนวความคิดในการออกแบบดังนี้ 1) ทบทวนรูปแบบแนวคิดนัยยะ และภูมิปัญญาด้านอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบ ด้วยวิธีการส??ำรวจ 2) แบบสอบถามความเข้าใจประเพณีวันสารทเดือนสิบ และผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก จากกลุ่มผู้บริโภคและกลุ่มผู้ประกอบการจ??ำหน่ายผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก3) การสัมภาษณ์คนในชุมชน และผู้มีความรู้ในท้องถิ่น เรื่องแนวคิด นัยยะ ความหมาย และภูมิปัญญาที่มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบ เพื่อน??ำไปสู่กระบวนการสร้างแนวความคิดในการออกแบบ โดยการค้นหาอัตลักษณ์ และถอดความหมาย นัยยะของวัฒนธรรมอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบ สู่การสรุปแนวความคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สามารถสื่อสารถึงวัฒนธรรมอาหารในประเพณีวันสารทเดือนสิบ นอกจากนี้ยังพิจารณาถึงศักยภาพ ความสามารถ และข้อจ??ำกัดด้านวัสดุของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเป็นหลัก โดยสรุปความต้องการและทิศทางการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกเพื่อการท่องเที่ยว จากแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างจ??ำนวน 100 คน พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความต้องการผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกสูงสุด 3 อันดับ ได้แก่ ของใช้ส่วนตัว มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 4.70 สินค้าเก็บสะสม มีค่าเฉลี่ย 4.34 และของประดับตกแต่ง มีค่าเฉลี่ย 4.46 ตามล??ำดับ ออกแบบร่วมกับการใช้วัสดุหลักและภูมิปัญญาที่พบในพื้นที่ ได้แก่ วัสดุพื้นถิ่น (เส้นใยตาลโตนด) ภูมิปัญญาเชิงช่าง (งานไม้) การถ่ายทอดวัฒนธรรมผ่านลวดลายบนผ้าบาติก และการวิเคราะห์ศักยภาพกลุ่มวิสาหกิจชุมชน คือ วิสาหกิจชุมชนกลุ่มโหนดทิ้ง วิสาหกิจชุมชนกลุ่มบ้านเห็ดสวนเพชรปลายนา และวิสาหกิจชุมชนกลุ่มโกเมนทร์บาติก |
