|
ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีนที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน (home ward) |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีนที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน (home ward) |
| Creator | สุดารัตน์ อรัญญา |
| Contributor | อังคณา จิรโรจน์, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2568 |
| Keyword | พฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำ, การบำบัดที่บ้าน, ผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีน, Relapse prevention behavior, Home ward, Amphetamine use disorder |
| Abstract | การศึกษานี้เป็นวิจัยเชิงทำนาย (Predictive research design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีนที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน-(Home-Ward) ได้แก่ แรงจูงใจ การเผชิญปัญหา การรับรู้ความสามารถของตนเอง และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีน เพศชาย ที่เข้ารับการบำบัดที่บ้าน (Home Ward) มีอายุตั้งแต่ 18-59 ปี ณ สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี จังหวัดปทุมธานี จำนวน 118 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามแรงจูงใจ 3) แบบประเมินความสามารถในการเผชิญปัญหา 4) แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถของตนเองในการป้องกันการเสพแอมเฟตามีนซ้ำ 5) แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคมแบบพหุมิติ และ 6) แบบสอบถามการกลับไปเสพติดแอมเฟตามีนซ้ำ โดยแบบสอบถามลำดับที่ 2- 6 ผ่านทดลองใช้กับผู้เสพติดแอมเฟตามีนระยะฟื้นฟูสมรรถภาพชายที่บำบัดรักษาเกิน 4 เดือนเป็นต้นไป จำนวน 30 ราย มีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.747, 0.935, 0.939, 0.890 และ 0.917ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติการถดถอยเชิงพหุคูณ ใช้วิธีนำตัวแปรอิสระเข้าพร้อมกันทั้งหมด (Enter Method) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 29-38 ปี ร้อยละ 49.2 มีค่าเฉลี่ยอายุ 33.47 ปี (M = 33.47, SD = 7.21) มีสถานภาพโสด ร้อยละ 81.4 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย/ปวช. ร้อยละ 29.7 ค่าเฉลี่ยแรงจูงใจโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 28.92, SD = 4.74) ค่าเฉลี่ยการเผชิญปัญหาโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 119.29, SD= 5.69) ค่าเฉลี่ยการรับรู้ความสามารถของตนเองโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 53.28, SD = 7.83) ค่าเฉลี่ยการสนับสนุนทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 58.79, SD = 7.93) และค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 58.89, SD = 5.78) แรงจูงใจ การเผชิญปัญหา การรับรู้ความสามารถของตนเอง การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำ โดยการรับรู้ความสามารถมีความสัมพันธ์สูงที่สุด (r = .633, p < .001) รองลงมา คือ แรงจูงใจ (r = .621, p < .001) การเผชิญปัญหา (r = .554, p < .001) และการสนับสนุนทางสังคม (r = .405, p < .001) ตามลำดับแรงจูงใจ การรับรู้ความสามารถ และการเผชิญปัญหาสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีนที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน (Home Ward) ได้ร้อยละ 67.2 (Adjusted R² = .672, p < .001) โดยเรียงตามค่าทำนายสูงสุดไปต่ำสุดตามลำดับ ดังนี้ ปัจจัยแรงจูงใจ (β = .411, p < 0.001) การรับรู้ความสามารถ (β = .360, p < 0.001) และการเผชิญปัญหา (β = .281, p < 0.001) อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนทางสังคม (β = .110) ไม่สามารถทำนายพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ติดยาเสพติดแอมเฟตามีนที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน (Home Ward) ได้ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแนวทางการพยาบาลและออกแบบกิจกรรมในโปรแกรมการบำบัดที่บ้าน โดยมุ่งเสริมสร้างแรงจูงใจในการเลิกยาเสพติด การรับรู้ความสามารถ และพัฒนาความสามารถในการเผชิญปัญหา เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันการเสพติดซ้ำของผู้ป่วย |
