|
ผลของโปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบต่อการรับรู้การตายสงบในผู้ป่วยมะเร็งระยะท้ายที่ได้รับยาเคมีบำบัด |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ผลของโปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบต่อการรับรู้การตายสงบในผู้ป่วยมะเร็งระยะท้ายที่ได้รับยาเคมีบำบัด |
| Creator | วราภรณ์ อ่อนอนงค์ |
| Contributor | เยาวรัตน์ มัชฌิม, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2561 |
| Keyword | การตายอย่างสงบ, โปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบ, ผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด, Peaceful death, Peaceful end of life care program, Cancer patients receiving chemotherapy |
| Abstract | การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดซ้ำ 2 ครั้ง คือ หลังการทดลองทันที และหลังการทดลอง 1 เดือน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบต่อการรับรู้การตายสงบ กลุ่มตัวอย่างเป็น ผู้ป่วยมะเร็งระยะท้ายที่ได้รับยาเคมีบำบัดในหอผู้ป่วยอายุรกรรมมะเร็งก้อนทูม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ระหว่างเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึง เดือน มกราคม พ.ศ. 2562 จำนวน 60 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 30 ราย และกลุ่มทดลอง 30 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบ ซึ่งสร้างขึ้นตามทฤษฎีระยะท้ายของชีวิตที่สงบร่วมกับหลักฐานเชิงประจักษ์ในการดูแล โปรแกรมมีระยะเวลา 4 สัปดาห์ กิจกรรมที่สำคัญประกอบด้วย การสร้างสัมพันธภาพ การประเมินและการจัดการอาการ การพูดคุยสื่อสารเพื่อลดความวิตกกังวล การดูแลตอบสนองตามความเชื่อและความศรัทธา การจัดการสิ่งที่ค้างคาในใจ และสนับสนุนให้เลือกสถานที่สำหรับช่วงสุดท้ายของชีวิตและให้ญาติเข้ามามีส่วนร่วมในทุกกิจกรรมเครื่องมือที่ใช้ในการคัดกรองได้แก่ แบบประเมิน Palliative Performance Scale (PPS) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองประกอบด้วย 1) โปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบ และ 2) คู่มือการดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด ส่วนเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบประเมินเพื่อติดตามอาการต่าง ๆ ในระยะท้าย (Edmonton Symptom Assessment System: ESAS) และ 3) แบบประเมินการรับรู้การตายสงบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติไคสแควร์ และสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้การตายสงบภายหลังการทดลอง และหลังการทดลอง 1 เดือน สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <.001) ส่วนคะแนนเฉลี่ยการรับรู้การตายสงบของกลุ่มทดลองหลังเสร็จสิ้นโปรแกรมทันที และในระยะติดตามผล 1 เดือนไม่มีความแตกต่างกัน (p >.05) ผลการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้การตายสงบภายหลังการทดลอง และในระยะติดตามผล 1 เดือน สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <.001) ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่า โปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบสามารถเพิ่มการรับรู้การตายสงบในผู้ป่วยมะเร็งระยะท้ายได้ และผลดังกล่าวยังคงอยู่หลังโปรแกรมสิ้นสุดแล้ว 1 เดือน ดังนั้น บุคลากรทางการแพทย์สามารถนำโปรแกรมการดูแลระยะท้ายของชีวิตที่สงบไปประยุกต์ใช้กับผู้ป่วยระยะท้ายกลุ่มอื่น ๆ เพื่อให้ผู้ป่วยเกิดการรับรู้การตายสงบ ลดความทุกข์ทรมาน ช่วยให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีในระยะท้าย และเกิดการตายสงบ |