การคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม
รหัสดีโอไอ
Title การคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม
Creator ยุกต์กฤต กัณฑมณี
Contributor พินัย ณ นคร, ที่ปรึกษา
Publisher มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
Publication Year 2561
Keyword สิทธิที่จะถูกลืม, สิทธิในความเป็นส่วนตัว, การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล, Right to be forgotten, Right to privacy, Data protection
Abstract วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาหลักการคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม แนวทางในการให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม และวิเคราะห์แนวทางการให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืมตามกฎหมายไทยเนื่องจากสิทธิที่จะถูกลืมนั้นเป็นสิทธิที่เกิดขึ้นใหม่ที่ปรากฏตัวในกฎหมายไทยเป็นครั้งแรกในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 โดยกำหนดสิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลในการขอให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลลบข้อมูลส่วนบุคคลซึ่งมีลักษณะเป็นสิทธิที่จะถูกลืม สิทธิดังกล่าวจึงยังคงมีความไม่ชัดเจนเกี่ยวกับลักษณะของสิทธิและขอบเขตการใช้บังคับสิทธิจากการศึกษาแนวคิดของสิทธิที่จะถูกลืมตามกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศพบว่าได้มีการศึกษาและพัฒนาแนวคิดของสิทธิดังกล่าวมาแล้วเป็นเวลานาน โดยในกรณีของกฎหมายระหว่างประเทศ สหภาพยุโรปยอมรับแนวคิดของสิทธิที่จะถูกลืม โดยได้กำหนดสิทธิดังกล่าวไว้ในกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลอย่างชัดเจน ส่วนในกรณีของกฎหมายต่างประเทศ ได้แก่ กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของสหรัฐอเมริกา ประเทศญี่ปุ่นและประเทศอาร์เจนตินานั้น แม้ว่าจะมีการกำหนดเพียงสิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลในการขอให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลลบข้อมูลส่วนบุคคลไว้ในกฎหมาย โดยไม่ได้ระบุว่าสิทธิดังกล่าวเป็นสิทธิที่จะถูกลืม แต่ในทางปฏิบัติแล้ว ศาลได้มีการอ้างถึงสิทธิที่จะถูกลืมเช่นกัน โดยพิจารณาว่าสิทธิดังกล่าวเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของบุคคลทุกคนอย่างไรก็ดี สหภาพยุโรป สหรัฐอเมริกา ประเทศญี่ปุ่น และประเทศอาร์เจนตินามีความเห็นในทำนองเดียวกันว่าสิทธิที่จะถูกลืมนั้นไม่ใช่สิทธิเด็ดขาด จึงจำเป็นต้องมีการกำหนดเงื่อนไขและข้อยกเว้นของการใช้สิทธิที่จะถูกลืม โดยจะต้องคำนึงถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของบุคคลอื่น เช่น สิทธิในการแสดงออกและแสดงความคิดเห็นโดยเสรี และสิทธิในการเข้าถึงข้อมูล และจะต้องพิจารณาปัจจัยอื่น ๆ ประกอบด้วย เช่น สิทธิในความเป็นส่วนตัวของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล ความเสียหายที่เกิดกับเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลเมื่อมีการเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล ประโยชน์ของสาธารณะจากการได้รับรู้ข้อมูลส่วนบุคคล ซึ่งปัจจัยดังกล่าวจะแตกต่างกันไปตามบริบทของสังคมของแต่ละประเทศ ผู้เขียนจึงเห็นสมควรว่าประเทศไทยควรนำแนวทางการให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืมตามกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศมาปรับใช้ในการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เพื่อเป็นแนวทางในการใช้และให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืมที่เหมาะสมกับสภาพสังคมของประเทศไทย
Thammasat University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ