|
การให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงในการทำสัญญา |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงในการทำสัญญา |
| Creator | ด้ายทอง ทับทิมทอง |
| Contributor | พินัย ณ นคร, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2561 |
| Keyword | การให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริง, กลฉ้อฉล, การให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงซึ่งมิใช่โดยกลฉ้อฉล, Misrepresentation, Fraud, Non-fraudulent misrepresentation |
| Abstract | การแสดงเจตนาเป็นองค์ประกอบที่เป็นสาระสำคัญอย่างยิ่งในการก่อให้เกิดสัญญา เพื่อให้สัญญามีผลตามกฎหมายอย่างสมบูรณ์ การแสดงเจตนานี้จะต้องกระทำลงด้วยใจสมัครอย่างแท้จริงและเป็นอิสระ ดังนั้น หากมีการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงจนเป็นเหตุให้ผู้รับข้อความแสดงเจตนาออกมาตามที่ได้ตัดสินใจบนพื้นฐานของข้อเท็จจริงอันเป็นเท็จนั้น การกระทำดังกล่าวอาจมีผลกระทบต่อความสมบูรณ์ของสัญญาได้ หลักกฎหมายว่าด้วยการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงในระบบกฎหมายไทยนั้นมุ่งเน้นกรณีที่เป็นการให้ข้อความโดยกลฉ้อฉล ซึ่งปรากฏเป็นหลักกฎหมายว่าด้วยกลฉ้อฉลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย และมิได้มีการบัญญัติถึงการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อ และการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยสุจริตไว้เป็นการเฉพาะอย่างชัดแจ้ง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาว่าในกรณีของการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและโดยสุจริตนั้นจะมีผลทางกฎหมายประการใด ถือว่าเป็นกลฉ้อฉลหรือไม่ และหากไม่ถือว่าเป็นกลฉ้อฉลแล้วจะมีหนทางในการเยียวยาผู้รับข้อความอย่างไรบ้างหรือไม่ โดยในกรณีนี้จะทำการศึกษาเฉพาะหลักกฎหมายว่าด้วยความสำคัญผิดในขั้นตอนของการก่อเจตนาภายใน หลักกฎหมายว่าด้วยความรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่อง และหลักความรับผิดทางละเมิด ตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะทำการศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายอังกฤษ กฎหมายเยอรมัน และกฎหมายฝรั่งเศส เพื่อนำไปสู่แนวทางอันจะทำให้ผู้รับข้อความได้รับความคุ้มครองอย่างเพียงพอ ซึ่งจากการศึกษาผู้เขียนเห็นว่าทั้งการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยสุจริต ซึ่งเป็นการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยไม่มีเจตนาหลอกลวงหรือเจตนาทุจริตนั้นไม่ถือว่าเป็นกลฉ้อฉล เนื่องจากกลฉ้อฉลจะต้องเป็นการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยจงใจหรือมีเจตนาที่จะหลอกลวง และเมื่อการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและโดยสุจริตไม่ถือว่าเป็นกลฉ้อฉลแล้ว สัญญาที่เกิดจากการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงดังกล่าวนั้นมิได้ตกเป็นโมฆียะเนื่องจากกลฉ้อฉล ผู้รับข้อความย่อมไม่ได้รับการเยียวยาตามหลักกฎหมายว่าด้วยกลฉ้อฉล แต่อย่างไรก็ตาม ผู้รับข้อความอาจได้รับการเยียวยาตามหลักกฎหมายอื่น ไม่ว่าจะเป็นหลักกฎหมายว่าด้วยความสำคัญผิดในขั้นตอนของการก่อเจตนาภายใน กล่าวคือ ความสำคัญผิดในคุณสมบัติของบุคคลหรือทรัพย์สินซึ่งตามปกติถือว่าเป็นสาระสำคัญ หลักกฎหมายว่าด้วยความรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่อง หรือหลักความรับผิดทางละเมิด หากเป็นไปตามหลักเกณฑ์ในเรื่องดังกล่าว แต่มิใช่ทุกกรณีของการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและโดยสุจริตที่จะเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของหลักกฎหมายดังกล่าว เนื่องจากหลักกฎหมายในแต่ละเรื่องจะมีหลักเกณฑ์และข้อยกเว้นเป็นของตัวเอง ดังนั้น ในกรณีที่การให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและโดยสุจริตนั้นมิได้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของหลักกฎหมายในเรื่องดังกล่าว ผู้รับข้อความจึงไม่ได้รับความคุ้มครองอย่างเพียงพอ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่ผู้รับข้อความที่หลงเชื่อการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงดังกล่าวนั้น ผู้เขียนจึงเห็นว่าเพื่อให้ผู้รับข้อความได้รับความคุ้มครองอย่างเพียงพอควรมีหลักกฎหมายว่าด้วยการให้ข้อความผิดไปจากความเป็นจริงโดยประมาทเลินเล่อและโดยสุจริตเป็นการเฉพาะเพื่อประโยชน์ในการปรับใช้ที่แน่นอนและชัดเจน |
