|
การกำหนดวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม: ศึกษาเฉพาะกรณีการบรรเทาทุกข์ชั่วคราว |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การกำหนดวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม: ศึกษาเฉพาะกรณีการบรรเทาทุกข์ชั่วคราว |
| Creator | ปฐมพงษ์ สิงห์แดง |
| Contributor | บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2561 |
| Keyword | คดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม, วิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษา, การบรรเทาทุกข์ชั่วคราว, Temporary methods, Temporary relief, Environmental administrative cases |
| Abstract | มาตรการหรือวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาเป็นกลไกหนึ่งในกระบวนวิธีพิจารณาความ มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองสิทธิของคู่กรณีในระหว่างการพิจารณาคดีก่อนที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ซึ่งวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาในคดีปกครองสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ การทุเลาการบังคับตามกฎหรือคำสั่งทางปกครอง และการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวปัจจุบัน คดีฟ้องร้องที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะคดีปกครองที่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลปกครอง เนื่องจากฝ่ายปกครองมีหน้าที่ในการดำเนินการเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทั้งการอนุมัติอนุญาตการดำเนินโครงการหรือกิจกรรมที่อาจส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม การควบคุมการประกอบธุรกิจของสถานประกอบการ และการจัดการกับมลภาวะที่ส่งผลกระทบต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อม วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาที่เหมาะสมกับคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมไทยจากการศึกษาพบว่า การบรรเทาทุกข์ชั่วคราวในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมมีปัญหาในเรื่องกฎเกณฑ์ของการพิจารณา ทั้งเงื่อนไขในการพิจารณารับคำขอให้ศาลมีคำสั่งกำหนด การบรรเทาทุกข์ชั่วคราว และเงื่อนไขในการพิจารณาคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวที่ยังขาดความชัดเจนจากการนำเอาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและหลักกฎหมายทั่วไปของ การทุเลาการบังคับตามกฎหรือคำสั่งทางปกครองมาบังคับใช้ ปัญหาความล่าช้าในการพิจารณาคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราว อันเนื่องมาจากการกำหนดให้อำนาจในการพิจารณาคำสั่งเป็นขององค์คณะ ปัญหาการบังคับตามคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราว ในกรณีผลของคำสั่งภายหลังจากศาลมีคำพิพากษาหรือคำตัดสินชี้ขาดและในกรณีผลผูกพันของคำสั่งต่อผู้ประกอบการเอกชน ซึ่งมิได้มีกฎหมายบัญญัติไว้โดยตรงทั้งสองกรณี รวมถึงปัญหาในการใช้สิทธิอุทธรณ์โต้แย้งคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวที่กฎหมายมิได้ให้สิทธิผู้มีส่วนได้เสียในการอุทธรณ์โต้แย้งได้อย่างเต็มที่วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเสนอให้ (1) มีการบัญญัติกฎเกณฑ์ของการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวในคดีปกครองให้เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน ส่วนการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมควรมีการเพิ่มเติมเงื่อนไขให้ศาลคำนึงถึงผลกระทบต่อบุคคลภายนอกทั้งในส่วนของประชาชนทั่วไปและผู้ประกอบการเอกชน และควรมีการบัญญัติกฎเกณฑ์ของการสิ้นผลของคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวในกรณีที่คำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีโดยศาลมิได้กล่าวถึงผลของการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวไว้ (2) ควรมีการตีความกฎหมายให้อำนาจตุลาการเจ้าของสำนวนเพียงนายเดียวมีอำนาจในพิจารณาคำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราว (3) ควรมีการตีความกฎหมายให้คำสั่งกำหนดการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวผูกพันคู่กรณีซึ่งเป็นผู้ประกอบการเอกชน และ (4) ควรบัญญัติให้สิทธิอุทธรณ์โต้แย้งคำสั่งเกี่ยวกับการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวต่อศาลปกครองสูงสุดแก่ผู้มีส่วนได้เสีย |
