|
การศึกษาดัชนีชี้วัดในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การศึกษาดัชนีชี้วัดในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ |
| Creator | ณัฐชนก หาญกมลศิริ |
| Contributor | กองกูณฑ์ โตชัยวัฒน์, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2560 |
| Keyword | ดัชนีชี้วัด, การวัดผลงานเชิงดุลยภาพ, อสังหาริมทรัพย์, Key performance indicator, Balanced scorecard, Real estate |
| Abstract | การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อดัชนีชี้วัดของบริษัทอสังหาริมทรัพย์โดยใช้เทคนิคกระบวนการวิเคราะห์แบบลำดับชั้น และเพื่อกำหนดเกณฑ์ลักษณะดัชนีชี้วัดสำหรับบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสม (mixed methodology) ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualititive research) โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (in-depth interview) จากผู้ปฏิบัติงานในตำแหน่งหัวหน้างานที่ทำหน้าที่ในการกำหนดดัชนีชี้วัดของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ โดยใช้ผู้ให้ข้อมูลจาก 5 บริษัท และการวิจัยเชิงปริมาณ (quantitative research) จากหัวหน้างานที่ทำหน้าที่ในการกำหนดดัชนีชี้วัดของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ จากกลุ่มตัวอย่าง 10 บริษัท ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า ดัชนีที่ผู้ให้สัมภาษณ์ส่วนใหญ่ใช้เป็นดัชนีชี้วัดในแต่ละมุมมองนั้น ประกอบด้วย ดัชนีชี้วัดมุมมองทางด้านการเงิน ได้แก่ กำไรสุทธิ กำไรขั้นต้น สภาพคล่องทางการเงิน ประสิทธิภาพในการบริหารเงินทุน ยอดการรับรู้รายได้ และยอดขาย ดัชนีชี้วัดมุมมองทางด้านลูกค้า ได้แก่ ความพึงพอใจโดยรวมของลูกค้า และสัดส่วนลูกค้าที่บอกต่อลูกค้าอื่น ดัชนีชี้วัดมุมมองทางด้านกระบวนการภายใน ได้แก่ มูลค่าการทุจริตในบริษัท จำนวนการเข้าแวะชมของโครงการ ความสามารถในการส่งมอบสินค้าให้ได้ตามกำหนด และความต่อเนื่องในการดำเนินงาน และดัชนีชี้วัดมุมมองด้านการเรียนรู้และการเติบโตขององค์กร ได้แก่ จำนวนการฝึกอบรมต่อคน และความพึงพอใจของพนักงานโดยรวม ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่าผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวราบและผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวสูงให้ปัจจัยด้านการเงินเป็นปัจจัยที่มีผลต่อดัชนีชี้วัดเป็นอันดับหนึ่ง และให้คะแนนความสำคัญปัจจัยหลักและปัจจัยย่อยอันดับหนึ่งที่เหมือนกันได้แก่ ปัจจัยหลักด้านการเงิน ปัจจัยย่อยอัตรากำไรสุทธิเทียบกับเป้าหมาย และปัจจัยหลักด้านลูกค้า ปัจจัยย่อยความพึงพอใจผลิตภัณฑ์ (ที่อยู่อาศัย) เทียบกับเป้าหมาย สำหรับปัจจัยที่ให้คะแนนความสำคัญอันดับหนึ่งที่แตกต่างกัน ได้แก่ ปัจจัยหลักด้านกระบวนการภายใน ซึ่งผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวราบจะให้คะแนนความสำคัญปัจจัยย่อยด้านมูลค่าการทุจริตในบริษัทเมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าเป็นอันดับหนึ่ง ในขณะที่ผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวสูงให้คะแนนความสำคัญด้านสัดส่วนของที่อยู่อาศัยที่ส่งมอบได้ทันตามกำหนดเทียบกับเป้าหมายเป็นอันดับหนึ่ง นอกจากนี้ยังพบว่า ปัจจัยหลักด้านการเรียนรู้และการเติบโตขององค์กร ผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวราบจะให้คะแนนความสำคัญปัจจัยย่อยด้านจำนวนการฝึกอบรมต่อพนักงานหนึ่งคนเป็นไปตามเป้าหมายเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์แนวสูงให้คะแนนความสำคัญด้านความพึงพอใจของพนักงานโดยรวมเทียบกับเป้าหมายเป็นอันดับหนึ่ง |
