ค่าชดเชยกับการเกษียณอายุ
รหัสดีโอไอ
Title ค่าชดเชยกับการเกษียณอายุ
Creator ฤทธิธรรม จันทวีระ
Contributor วิจิตรา วิเชียรชม, ที่ปรึกษา
Publisher มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
Publication Year 2560
Keyword ค่าชดเชย, การเกษียณายุ, ลูกจ้างเอกชน, ลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ, Compensation, Retirement, Private employee, State enterprise employee
Abstract วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งหมายศึกษาเกี่ยวกับค่าชดเชยกับการเกษียณอายุในประเด็นต่างๆ 3 ประเด็น คือ 1) ปัญหาเกี่ยวกับสิทธิได้รับค่าชดเชยเนื่องจากการเกษียณอายุต้องเป็นการเลิกสัญญาโดยฝ่ายนายจ้างเท่านั้นหรือไม่ 2) ปัญหาความไม่เสมอภาคของการเกษียณอายุระหว่างลูกจ้างเอกชนกับลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ กล่าวคือ 2.1) ปัญหาการไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยของลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ กับ 2.2) ปัญหาการไม่มีสิทธิได้รับสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าของลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ และ 3) ปัญหาความไม่เสมอภาคของการเกษียณอายุระหว่างลูกจ้างชายกับลูกจ้างหญิง โดยประเทศที่เป็นวัตถุแห่งการศึกษาประกอบด้วยประเทศไทย องค์การระหว่างประเทศและต่างประเทศ ได้แก่ องค์การแรงงานระหว่างประเทศ สาธารณรัฐสิงคโปร์ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันจากการศึกษาในประเด็นต่างๆ พบว่า1) ในประเด็นปัญหาเกี่ยวกับสิทธิได้รับค่าชดเชยเนื่องจากการเกษียณอายุต้องเป็นการเลิกสัญญาโดยฝ่ายนายจ้างเท่านั้นหรือไม่ ปรากฏว่าทั้งประเทศไทย องค์การแรงงานระหว่างประเทศ และสาธารณรัฐสิงคโปร์ ล้วนแต่มีการริเริ่มแสดงเจตนาเลิกจ้างโดยฝ่ายนายจ้างเท่านั้นที่นายจ้างจะต้องจ่ายค่าชดเชย ในส่วนของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันไม่มีการจ่ายค่าชดเชยแม้มีการเลิกจ้าง แต่หลักกฎหมายที่แก้ไขใหม่ของไทยกำหนดให้ลูกจ้างสามารถขอเกษียณอายุได้ซึ่งแตกต่างจากหลักกฎหมายเดิม2) ในประเด็นปัญหาความไม่เสมอภาคของการเกษียณอายุระหว่างลูกจ้างเอกชนกับลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ สำหรับ 2.1) ปัญหาการไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยของลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ หลักกฎหมายขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ และสาธารณรัฐสิงคโปร์กำหนดให้จ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างอย่างเสมอภาคกัน โดยที่ไม่มีการแบ่งแยกการคุ้มครองแรงงานเหมือนกับประเทศไทยที่ไม่จ่ายค่าชดเชยให้กับลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ อย่างไรก็ตามสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันไม่มีการจ่ายค่าชดเชยแม้มีการเลิกจ้างก็ตามส่วน 2.2) ปัญหาการไม่มีสิทธิได้รับสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าของลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ ปรากฏว่า องค์การแรงงานระหว่างประเทศ สาธารณรัฐสิงคโปร์ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน มีการคุ้มครองแรงงานลูกจ้างทุกฝ่ายเหมือนกันไม่มีการแบ่งแยกการคุ้มครองแรงงาน ประกอบกับ องค์การแรงงานระหว่างประเทศ สาธารณรัฐสิงคโปร์ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน กำหนดให้มีการบอกกล่าวล่วงหน้าก่อนการเลิกจ้าง และองค์การแรงงานระหว่างประเทศให้มีการจ่ายค่าชดเชยกับผลประโยชน์อื่น สาธารณรัฐสิงคโปร์ก็มีการจ่ายค่าชดเชยกับสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าสำหรับกรณีที่ไม่ยอมบอกกล่าวล่วงหน้าหรือบอกกล่าวล่วงหน้าไม่ถูกต้อง3) ในประเด็นปัญหาความไม่เสมอภาคของการเกษียณอายุระหว่างลูกจ้างชายกับลูกจ้างหญิง ทั้งประเทศไทย องค์การแรงงานระหว่างประเทศ สาธารณรัฐสิงคโปร์ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน หลักกฎหมายกำหนดไว้อย่างเดียวกันว่าต้องกำหนดการเกษียณอายุระหว่างลูกจ้างชายกับลูกจ้างหญิงอย่างเสมอภาคกันการเลิกจ้างที่นายจ้างจะต้องจ่ายค่าชดเชยเนื่องจากการเกษียณอายุต้องเป็นการริเริ่มแสดงเจตนาโดยฝ่ายนายจ้างเท่านั้น ซึ่งหลักกฎหมายใหม่ที่ให้ลูกจ้างแสดงเจตนาเกษียณอายุได้จึงไม่สอดคล้องกับหลักกฎหมายขององค์การแรงงานระหว่างประเทศและสาธารณรัฐสิงคโปร์ อีกทั้ง การคุ้มครองแรงงานแรงงานของประเทศไทยที่มีการแบ่งแยกความคุ้มครองแรงงานระหว่างลูกจ้างเอกชนกับลูกจ้างรัฐวิสาหกิจจึงยังมีข้อบกพร่องอยู่ ดังนั้น การเลิกจ้างที่จะต้องจ่ายค่าชดเชยและ การคุ้มครองแรงงานลูกจ้างเอกชนกับลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ จึงควรปรับปรุงโดยยึดหลักกฎหมายขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ สาธารณรัฐสิงคโปร์ และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันมาร่วมปรับใช้ด้วย
Thammasat University

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File #1
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ