|
การวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บจากการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัยในสถานการณ์น้ำท่วม ด้วยวิธีจิตฟิสิกส์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บจากการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัยในสถานการณ์น้ำท่วม ด้วยวิธีจิตฟิสิกส์ |
| Creator | ธีรพันธ์ แก้วดอก |
| Contributor | ผกามาศ พิริยะประสาธน์, ที่ปรึกษา |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| Publication Year | 2558 |
| Keyword | การยศาสตร์, น้ำท่วม, การอพยพ, จิตฟิสิกส์, ระบบกล้ามเนื้อและกระดูก, Ergonomics, Flood, Evacuation, Psychophysics, Musculoskeletal |
| Abstract | การยกและเคลื่อนย้ายด้วยแรงกายเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อระบบกล้ามเนื้อและกระดูกของผู้ยก การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บจากท่าทางการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัยในสถานการณ์น้ำท่วม ด้วยวิธีจิตฟิสิกส์ การศึกษาแบ่งเป็น 2 ระยะคือ 1) การสำรวจแบบย้อนหลังด้วยการเก็บข้อมูลจากภาพข่าวเหตุการณ์น้ำท่วมปี พ.ศ. 2554 จากนั้นบ่งชี้ความเสี่ยงและประเมินค่าความเสี่ยงของผู้ยกจากท่าทางการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัย ด้วยแบบประเมินท่าทางร่างกายทั้งลำตัว (Rapid Entire Body Assessment: REBA) และ 2) การทดลองท่ายกและเคลื่อนย้ายที่มีความเสี่ยงระดับที่ยอมรับได้ โดยใช้วิธีจิตฟิสิกส์ จำแนกท่ายกตามจำนวนผู้ยกคือ ด้วยผู้ยก 1 คน 2 คน และ 3 คน อย่างละ 2 ท่ายก ผู้ยกเป็นอาสาสมัครเพศชาย จำนวน 22, 22 และ 21 คน ตามลำดับ ผู้ถูกยกเป็นอาสาสมัครเพศชายจำนวน 3 คน น้ำหนัก 42, 52 และ 69 กิโลกรัม หลังจากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Repeated measure ANOVA, paired t-test และ spearman rank correlation coefficientผลการบ่งชี้ความเสี่ยงและประเมินค่าความเสี่ยงด้วยแบบประเมิน REBA พบว่าท่าทางการยกในทุกจำนวนของผู้ยก มากกว่าร้อยละ 50 มีความเสี่ยงระดับปานกลางถึงระดับสูง โดยท่าทางการยกที่นำไปทดลองในระยะที่ 2 ด้วยผู้ยก 1 คน คือท่ายกผู้ประสบภัยไว้ด้านหน้าด้วยแขนทั้ง 2 ข้างและท่าแบกผู้ประสบภัยไว้ด้านหลัง ด้วยผู้ยก 2 คน คือท่ายกคนละด้านซ้าย-ขวา สอดแขนใต้ข้อพับเข่า แขนอีกข้างประสานกันไว้ด้านหลังผู้ถูกยกและท่ายกใต้รักแร้ 1 คน ยกขา 1 คน และด้วยผู้ยก 3 คน คือท่ายกใต้รักแร้ซ้าย-ขวา 2 คน ยกขา 1 คนและท่ายกผู้ประสบภัยไว้ด้านหน้าด้วยแขน 2 ข้าง ทั้ง 3 คนการวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการเกิดการบาดเจ็บจากท่าทางการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัย ในสถานการณ์น้ำท่วมด้วยวิธีจิตฟิสิกส์ เมื่อสิ้นสุดในแต่ละสถานการณ์การทดลอง ทำการประเมินระดับความรู้สึกเหนื่อยด้วยแบบประเมิน Borg CR 10 ร่วมกับตัวแปรอัตราการเต้นของหัวใจ การตัดสินความยาก-ง่ายของท่ายก เวลาที่ใช้ยก และระยะทางที่สามารถยกได้ของผู้ยก ตัวแปรความรู้สึกไม่สบายและความไม่ปลอดภัยของผู้ถูกยก พบว่าท่ายกที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุด และยอมรับได้ในการยกและเคลื่อนย้ายในสถานการณ์น้ำท่วมจำแนกตามจำนวนผู้ยกคือ ท่าแบกผู้ประสบภัยไว้ด้านหลังโดยผู้ยก 1 คน ท่ายกคนละด้านซ้าย-ขวา แขนสอดใต้ข้อพับเข่า แขนอีกข้างประสานกันไว้ด้านหลังผู้ถูกยกโดยผู้ยก 2 คน และท่ายกใต้รักแร้ซ้าย-ขวา 2 คน ยกส่วนขา 1 คน โดยผู้ยก 3 คน การศึกษาครั้งนี้เสนอแนะว่า ในการอพยพผู้ประสบภัยน้ำท่วมควรยกด้วยผู้ยก 2 คน ในท่ายกคนละด้านซ้าย-ขวา แขนสอดใต้ข้อพับเข่า แขนอีกข้างประสานกันไว้ด้านหลังผู้ถูกยก ส่วนน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้ และเหมาะสมสำหรับการยกและเคลื่อนย้ายผู้ประสบภัยในสถานการณ์น้ำท่วมที่จะเกิดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บต่อร่างกายของผู้ยกน้อยที่สุดสำหรับการยกด้วยคน 1 คน ควรยกผู้ประสบภัยที่น้ำหนักไม่เกิน 42 กิโลกรัม ส่วนการยกด้วยผู้ยก 2 คน และ 3 คน ยกผู้ประสบภัยที่น้ำหนักไม่เกิน 52 กิโลกรัม |
