|
ประเด็นปัญหาและมาตรการทางกฎหมายที่จะนำมาปรับใช้กับการลักพาตัวไซเบอร์ (cyber kidnapping): รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | ประเด็นปัญหาและมาตรการทางกฎหมายที่จะนำมาปรับใช้กับการลักพาตัวไซเบอร์ (cyber kidnapping): รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ |
| Creator | สาวตรี สุขศรี |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะนิติศาสตร์. คณะกรรมการส่งเสริมงานวิจัย |
| Publication Year | 2569 |
| Keyword | การลักพาตัวไซเบอร์, การลักพาตัวเสมือน, เรียกค่าไถ่, อาชญากรรมไซเบอร์ |
| Abstract | งานวิจัยฉบับนี้มุ่งศึกษาปรากฏการณ์ “การลักพาตัวไซเบอร์" (Cyber Kidnapping) ในฐานะอาชญากรรมรูปแบบใหม่ที่เกิดขึ้นในสังคมดิจิทัลและท้าทายกรอบความคิดของกฎหมายอาญาแบบดั้งเดิมอย่างมีนัยสำคัญ แม้การลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่ในความหมายดั้งเดิมจะตั้งอยู่บนการเอาตัว หน่วงเหนี่ยว หรือกักขังบุคคลในโลกทางกายภาพ แต่ในปัจจุบันได้ปรากฏพฤติการณ์ที่ผู้กระทำใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ การสื่อสารทางไกล และกลวิธีทางจิตวิทยาในการควบคุมพฤติกรรมของบุคคลจากระยะไกลพร้อมทั้งอาศัยความห่วงใยในสวัสดิภาพของคนในครอบครัวเป็นเครื่องมือในการเรียกทรัพย์สินในลักษณะค่าไถ่ การศึกษานี้จึงมุ่งอธิบายความหมาย ลักษณะ รูปแบบ วิธีการ และผลกระทบของการลักพาตัวไซเบอร์ ตลอดจนวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายที่เกิดขึ้นจากการปรับใช้บทบัญญัติเดิมกับพฤติการณ์ดังกล่าว ผลการศึกษาพบว่า การลักพาตัวไซเบอร์มิใช่เพียงรูปแบบหนึ่งของการฉ้อโกงออนไลน์ หากแต่เป็นอาชญากรรมแบบผสมผสานที่รวมองค์ประกอบของความผิดต่อเสรีภาพ ความผิดต่อทรัพย์ และการครอบงำทางจิตใจเข้าด้วยกัน โดยแก่นของการกระทำมิได้อยู่ที่การได้มาซึ่งทรัพย์สินเพียงอย่างเดียวหากยังอยู่ที่การควบคุมการรับรู้ การตัดสินใจ และพฤติกรรมของเหยื่อผ่านเทคโนโลยีด้วย การศึกษาเปรียบเทียบชี้ให้เห็นว่า ทั้งกฎหมายสหรัฐอเมริกา เยอรมนี และอินเดียต่างเผชิญข้อจำกัดร่วมกัน กล่าวคือ กฎหมายอาญาแบบดั้งเดิมยังผูกพันกับสมมติฐานเรื่องการควบคุมตัวทางกายภาพเป็นสำคัญสำหรับกฎหมายไทยนั้น แม้น่าจะมีฐานความผิดหลายฐานที่อาจนำมาปรับใช้ได้ แต่ก็ยังไม่สามารถอธิบายและรองรับพฤติการณ์ดังกล่าวได้ครบถ้วนเป็นเอกภาพ ทั้งในด้านองค์ประกอบความผิด การตีความ ความเหมาะสมของโทษ และการบังคับใช้กฎหมาย นอกจากนี้ ยังพบว่าปัญหาสำคัญมิได้หยุดอยู่ที่ตัวบทกฎหมาย หากยังรวมถึงการรับรู้สถานะของผู้เสียหาย ความเสี่ยงของการโทษเหยื่อ และการมองข้ามความเสียหายทางจิตใจและการละเมิดเสรีภาพที่เกิดขึ้นจริงด้วยข้อเสนอของงานวิจัย คือ การทำความเข้าใจการลักพาตัวไซเบอร์ควรตั้งอยู่บนมุมมองที่เห็นว่าพฤติการณ์ดังกล่าวอยู่กึ่งกลางระหว่างความผิดต่อเสรีภาพกับความผิดต่อทรัพย์ และไม่ควรถูกลดทอนให้เป็นเพียงการฉ้อโกง หรือการกรรโชกทรัพย์ในความหมายทั่วไป ทั้งนี้ การรับมือทางกฎหมายอาจดำเนินการได้ทั้งโดยการตีความและปรับใช้กฎหมายเดิมอย่างระมัดระวังและสอดคล้องกับสภาพความจริงของอาชญากรรมดิจิทัล หรือหากเห็นว่าพฤติการณ์ดังกล่าวมีแนวโน้มก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญ ก็อาจพิจารณาพัฒนากฎหมายให้รองรับอาชญากรรมประเภทนี้โดยเฉพาะต่อไป |
| Language | TH |
| URL Website | https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/digital/api/DownloadDigitalFile/dowload/210212 |
| Website title | https://digital.library.tu.ac.th |
