|
การพัฒนาแนวทางการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนสำหรับประเทศไทย: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Title | การพัฒนาแนวทางการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนสำหรับประเทศไทย: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ |
| Creator | ปุณยวัจน์ ไตรจุฑากาญจน์ |
| Publisher | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ |
| Publication Year | 2567 |
| Keyword | เยาวชน, อาชญากรรมเยาวชน, การป้องกันอาชญากรรม, Youth, Youth crime, Crime prevention |
| Abstract | การศึกษาการพัฒนาแนวทางการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนสำหรับประเทศไทย โดยมีวัตถุประสงค์การวิจัย 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาสถานการณ์อาชญากรรมเยาวชน รวมถึงกฎหมาย นโยบาย มาตรการกลไกในการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนของไทยและต่างประเทศ 2) เพื่อศึกษาบทเรียนที่ดีในการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนของไทยและต่างประเทศ และ 3) เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายและทิศทางการพัฒนาแนวทางการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนที่เหมาะสมสำหรับประเทศไทย การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยมุ่งเน้นการศึกษาจากเอกสารเป็นหลักและการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญและภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง รวมจำนวน 5 คน ผลการศึกษาพบว่า สถานการณ์อาชญากรรมเยาวชนของประเทศไทย บราซิล ฟิลิปปินส์ และเครือรัฐออสเตรเลียกำลังเผชิญกับปัญหาอาชญากรรมเยาวชนที่รุนแรงและเพิ่มมากขึ้น อีกทั้งสาเหตุของอาชญากรรมเยาวชนมีความหลากหลายมากยิ่งขึ้นทั้งปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกที่ซับซ้อนไปตามสภาพของปัญหา ขณะเดียวกันในแต่ละประเทศมีกฎหมาย นโยบาย มาตรการกลไกในการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนที่แตกต่างกันไปตามบริบทและสอดคล้องกับมาตรฐานสากลที่เกี่ยวข้อง สำหรับบทเรียนที่ดีในการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนนั้นมีหลักการสำคัญในการออกแบบโปรแกรมหรือโครงการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนซึ่งเป็นการทบทวนประสบการณ์และความสำเร็จจากการดำเนินโครงการต่างๆ ในการป้องกันอาชญากรรมเยาวชน ได้แก่ การทบทวนปัจจัยเสี่ยง และการวางปัจจัยเป้าหมายไปสู่ความสำเร็จ เพื่อสร้างความมั่นใจได้ว่าโปรแกรมหรือโครงการที่ดำเนินการในพื้นที่ที่เสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรมเยาวชนนั้นจะสามารถสร้างผลกระทบเชิงบวกให้เกิดขึ้นได้ ดังนี้ 1) การทบทวนปัจจัยเสี่ยง ได้แก่ ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ การขาดโอกาสในการได้รับการศึกษาและการจ้างงาน การใช้สารเสพติดและการค้ายาเสพติด การขยายความเป็นเมือง หลักนิติธรรม กฎหมายอ่อนแอ และ 2) การวางปัจจัยเป้าหมายไปสู่ความสำเร็จ ได้แก่ ความปลอดภัยเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่พลเมืองควรได้รับ การวางแผนการทำโครงการระยะยาว การสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคมและการดึงเยาวชนเข้ามามีส่วนร่วมในการออกแบบโปรแกรมหรือโครงการเพื่อการป้องกันอาชญากรรมเยาวชน ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเพื่อการพัฒนาแนวทางการป้องกันอาชญากรรมเยาวชนสำหรับประเทศไทย ประกอบด้วย 6 ประเด็นหลัก ดังนี้ 1) กำหนดให้หน่วยงานทุกภาคส่วนมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของสถาบันครอบครัวและระบบเครือญาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของสถาบันครอบครัวและเครือญาติในการเฝ้าระวังและการป้องกันการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนที่อยู่ในความดูแล 2) กำหนดให้ชุมชนและท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการเฝ้าระวังและการป้องกันการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนในเขตชุมชนและท้องถิ่นที่รับผิดชอบ 3) กำหนดให้หน่วยงานและกลไกของรัฐและท้องถิ่นมีภาระและหน้าที่ในการป้องกันการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนที่อยู่ในเขตความรับผิดชอบ 4) ผลักดันให้องค์กรและหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรมใช้กระบวนการทางเลือกอื่นๆ แทนการดำเนินคดีกับเด็กและเยาวชนกระทำผิดโดยเฉพาะการกระทำผิดครั้งแรกและการกระทำผิดที่ปราศจากผู้เสียหาย 5) กำหนดให้มีกระบวนการบำบัดแก้ไขเด็กและเยาวชนกระทำผิดโดยทีมสหวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถที่หลากหลายต่อปัญหาและแนวทางในการบำบัดแก้ไขเด็กและเยาวชนกระทำผิด และ 6) ควรมีการจัดตั้งระบบรองรับการพัฒนาอาชีพและการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนที่ผ่านกระบวนการบำบัดแก้ไขให้มีความต่อเนื่องในการพัฒนาและป้องกันการกระทำผิดซ้ำ |
| Language | TH |
| URL Website | https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:339529 |
| Website title | https://digital.library.tu.ac.th |
