การพัฒนาเส้นใยหม่อนผสมเศษใยไหมเพื่อประยุกต์ใช้ออกแบบผลิตภัณฑ์ แฟชั่นสำหรับผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน
รหัสดีโอไอ
Title การพัฒนาเส้นใยหม่อนผสมเศษใยไหมเพื่อประยุกต์ใช้ออกแบบผลิตภัณฑ์ แฟชั่นสำหรับผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน
Creator ธนกฤต แก้วพิลารมย์
Contributor ปิยะพร คามภีรภาพพันธ์, กานต์สุดา ประกาศวุฒิสาร, อธิศนันท์ ศักดิ์ธีรสุนธร, ภูมิภวิชญ์ ทิพย์ธีรเศวต, รสริน ตำนานธารา, อรปรียา ฤทธิโชติ
Publisher มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
Publication Year 2566
Keyword ใบหม่อน, ผลิตภัณฑ์ -- สิ่งทอ, การออกแบบแฟชั่น, เส้นใยพืช
Abstract การวิจัยมุ่งศึกษาวิธีการสกัดเส้นในหม่อนและหาอัตราส่วนที่เหมาะสมระหว่างเส้นใยหม่อน ผสมเศษใยไหมสำหรับประยุกต์ใช้ออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่น และถ่ายทอดนวัตกรรมการพัฒนา เส้นด้ายปั่นมือจากใยหม่อนผสมเศษใยไหมและแนวทางการออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่นสู่ผู้ประกอบการ วิสาหกิจชุมชน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ 1) ผู้ที่มีความรู้ความรู้ความ เชี่ยวชาญด้านการผลิตเส้นใย 2) ผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ด้านแฟชั่น 3) และ สมาชิกในวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าย้อมสีธรรมชาติบ้านหนองหญ้าปล้อง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบ สัมภาษณ์ชนิดมีใครงสร้าง แบบสอบถามความคิดเห็น แบบสอบถามความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลการ สกัดเส้นใยและอัตราส่วนที่เหมาะสม จากการวิเคราะห์ความแปรปรวนของและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย ด้วยวิธี Duncan's New Multiple Range Test ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 วิเคราะห์ข้อมูลการ ออกแบบด้วยวิธีการจำแนกข้อมูลตามปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลแนวคิดโดยรวมเพื่อ จัดทำแบบร่างผลิตภัณฑ์แฟชั่นและการถ่ายทอดนวัตกรรมด้วยวิธีคำนวนหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ซึ่งผลการศึกษาพบว่า ระยะเวลาและอัตราส่วนความเข้มข้นมีผลต่อการกสัดเส้นใยหม่อน เมื่ออัตราส่วนความเข้มข้นเพิ่มขึ้นเปลือกหม่อนชั้นนอกจะสลายออกเหลือใยที่เป็นเปลือกชั้นในโดยมี น้ำหนักหลังแห้งลดลงตามลำดับ โดยอัตราส่วนทุกระดับมีความหนานุ่มฟูและผิวสัมผัสไม่เรียบเนียน มี เส้นใยหม่อนยึดเกาะอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งยังผลต่อคำน้ำหนักและขนาดของเส้นด้ายปั่นมืออย่างมี นัยสำคัญทางสถิด (p:0.05) สมบัติทางกายภาพของเส้นด้ายปั่นมือที่อัตราส่วนผสม 8 ระดับ พบว่า เส้นด้ายปั่นมือที่อัตราส่วนผสม 60: 20: 20 มีค่าความแข็งแรงต่อแรงดึงสูงสูงสุดและค่าความเหนียว สูงสุด ผลการค้นหาทางการออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่นจากแนวคิดเชิงอัตลักษณ์โบสถ์วัดสระทองพบว่า องค์ประกอบโครงสร้าง รูปร่างมีหลังคาทรงจั่วชั้นเดียวมุงกระเบื้องซีเมนต์หางว่าว มีปีกนกยื่นคลุม ตลอด เชิงขายฉลุไม้เป็นลายฟันปลาโดยรอบ เทคนิคก่อสร้างโดยการปั้นปูนตามผนังด้านข้างประตู หรือก่อเสาเหลี่ยม กลุ่มสี- สีขาวจากโครงสร้างอาคาร สีฟ้าจากการแต้มสีลวตลายหลักที่ปรากฏ ภายนอกส้มสีเหลืองจากลวดลายประกอบ องค์ประกอบตกแต่งมีรูปร่างของโหงไม้ ยอดแหลมเรียว เล็กสลักไม้ลายฟันปลา หางหงส์สลักไม้รูปนาคแบบพื้นเมือง แนวทางการออกแบบแฟชั่นพบว่า โครง ร่างเงาของเสื้อผ้าสามารถใช้เป็นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยมคางหมู สีเหลี่ยมจัตุรัส และสี่เหลี่ยมผืนผ้า เทคนิคการปักหรือทอแทรกวัสดุมันวาว รวมไปถึงการเย็บสัก การแต้มสีหรือกัดสี โดยวัสดุที่ใช้จะเป็น ผ้าใยหม่อนผสมเศษใยไหม ผลการสอบถามความคิดเห็นของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อผลการถ่ายทอดนวัต กรรที่มีต่อการพัฒนาเส้นด้ายปั่นมือจากใยหม่อนผสมเศษใยไหมและแนวทางการออกแบบผลิตภัณฑ์ แฟชั่นสู่ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมขนโดยภาพรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด ค่าเฉลี่ย 4.67 ส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.49
Language TH
URL Website https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/
Website title คลังความรู้ UTK
สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มทร.กรุงเทพ

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ