การสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ในประเทศไทย
รหัสดีโอไอ
Creator จิรัชญานันทน์ ผลัดรื่น
Title การสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ในประเทศไทย
Contributor ไพโรจน์ วิไลนุช, อัญชลี พิเชษฐพันธ์
Publisher คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
Publication Year 2568
Journal Title วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร
Journal Vol. 8
Journal No. 1
Page no. 36-49
Keyword Marketing communication, Visual Arts, Marketing Communication for Visual Arts
URL Website https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ISSC/index
Website title https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ISSC/index
ISSN 2985-248X
Abstract การศึกษาวิจัยเรื่อง การสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมของการสื่อสารการตลาดงานศิลปะกลุ่มทัศนศิลป์ในประเทศไทย และ 2. เพื่อทราบทิศทางและแนวโน้มของการสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ที่สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ใช้กระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-dept-Interview) กับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 35 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่ม โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบลูกโซ่ (Snowball Sampling) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ 1.) แบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง และ 2.) แบบบันทึกข้อมูลการสัมภาษณ์ 3.) อุปกรณ์บันทึกเสียงการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณา ผลการวิจัย พบว่า สภาพแวดล้อมของการสื่อสารการตลาดงานศิลปะกลุ่มทัศนศิลป์ในประเทศไทย แบ่งออกเป็น 3 ประเด็น ได้แก่ 1. นโยบายของภาครัฐ โดยนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์มีการดำเนินงานตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) และพิพิธภัณฑ์ของภาครัฐในประเทศไทยได้ดำเนินงานที่สอดคล้องกับนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์เพื่อผลักดันอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ของประเทศไทย 2. สภาพแวดล้อม ที่สนับสนุนส่งเสริมตลาดงานทัศนศิลป์คือปัจจัยด้านเทคโนโลยี และสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการเติบโตของตลาดงานศิลปะในประเทศไทยคือทัศนคติของคนในประเทศที่มองว่างานศิลปะคือเรื่องฟุ่มเฟือย และ 3. การสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ในประเทศไทย จากเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วทำให้บุคลากรในตลาดงานศิลปะต้องปรับตัว โดยใช้การสื่อสารตลาดและใช้เครื่องมือการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ (IMC) รวมถึงภาครัฐ ที่หน่วยงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์มีการสื่อสารการตลาดเชิงประสบการณ์แบบผสมผสานผ่านแนวทางการสร้างประสบการณ์ 4 มิติ ทั้งหมดนำไปสู่ทิศทางและแนวโน้มการสื่อสารการตลาดงานทัศนศิลป์ในประเทศไทยในที่อนาคตจะใช้เครื่องมือการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ (IMC) ผ่านช่องทางออนไลน์ในรูปแบบคอนเทนต์ที่หลากหลาย โดยการนำเทคโนโลยี ดิจิทัลและเทคนิคต่าง ๆ เข้ามาใช้เพื่ออำนวยความสะดวกมากยิ่งขึ้น สื่อสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในวงการศิลปะจะถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยีและสื่อที่เป็นดิจิทัล
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ