|
การศึกษาลักษณะทางกลสัทศาสตร์เสียงวรรณยุกต์ภาษาไทยของนักศึกษาชาวจีนสาขาวิชาภาษาไทย สถาบันผู่เจียงแห่งมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมนานกิงสาธารณรัฐประชาชนจีน |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | จุมพล ถาวรชอบ |
| Title | การศึกษาลักษณะทางกลสัทศาสตร์เสียงวรรณยุกต์ภาษาไทยของนักศึกษาชาวจีนสาขาวิชาภาษาไทย สถาบันผู่เจียงแห่งมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมนานกิงสาธารณรัฐประชาชนจีน |
| Contributor | เทวากร คำสัตย์ |
| Publisher | Huachiew Chalermprakiet University |
| Publication Year | 2567 |
| Journal Title | Academic and Research Journal of Liberal Arts |
| Journal Vol. | 19 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 127-150 |
| Keyword | วรรณยุกต์ภาษาไทย, กลสัทศาสตร์, นักศึกษาชาวจีน, ค่าความถี่มูลฐาน, ค่าเซมิโทน |
| URL Website | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/issue/view/17856 |
| Website title | https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/index |
| ISSN | 3056-9052 |
| Abstract | งานวิจัยนี้เน้นการวิเคราะห์ลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของวรรณยุกต์ภาษาไทยกรุงเทพฯ ที่ออกเสียงโดยนักศึกษาชาวจีน สาขาวิชาภาษาไทย สถาบันผู่เจียงแห่งมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมนานกิง จำนวน 20 คน โดย ใช้ชุดคำทดสอบวรรณยุกต์ 5 หน่วยเสียง ในบริบทพยัญชนะต้นแตกต่างกัน ทั้งที่ปรากฏในพยางค์เป็นและพยางค์ตาย รวม 25 คำทดสอบ โดยวิเคราะห์ค่าความถี่มูลฐาน (F0) ของวรรณยุกต์ด้วยโปรแกรมการวิเคราะห์เสียงพราท (Praat) เวอร์ชั่น 6.1.29 ผลจากการวิจัยพบว่า นักศึกษาชาวจีนทั้ง 4 ชั้นปี ออกเสียงวรรณยุกต์คงระดับคือ วรรณยุกต์สามัญและวรรณยุกต์เอกได้ใกล้เคียงกับค่ามาตรฐาน โดยส่วนใหญ่มีค่าสัทวรรณยุกต์สามัญ [32] และค่าสัทวรรณยุกต์เอก [21] ตามลำดับ วรรณยุกต์เปลี่ยนระดับ เช่น วรรณยุกต์โทนักศึกษาชาวจีนส่วนใหญ่มีจุดเริ่มต้นวรรณยุกต์ต่ำกว่าค่าระดับมาตรฐาน โดยมีสัทวรรณยุกต์คือ [42], [31] วรรณยุกต์ตรีมีลักษณะการขึ้นตกที่แตกต่างจากค่ามาตรฐาน โดยมีค่าสัทวรรณยุกต์คือ [323], [324], [325], [434], และ [435] ซึ่งปรากฏจำนวน 50% ของผู้บอกภาษาทั้งหมด วรรณยุกต์จัตวานักศึกษาชาวจีนส่วนใหญ่ออกเสียงได้ใกล้เคียงกับค่ามาตรฐาน ค่าสัทวรรณยุกต์คือ [212] แต่ปรากฏลักษณะการขึ้นตกที่แตกต่างกับค่ามาตรฐาน โดยมีจุดเริ่มวรรณยุกต์สูงกว่าค่ามาตรฐาน และมีค่าสัทวรรณยุกต์คือ [312], [313], [423] และ [433] ดังนั้นนักศึกษาชาวจีนออกเสียงวรรณยุกต์เปลี่ยนระดับคลาดเคลื่อนจากค่ามาตรฐานเนื่องจากอิทธิพลจากภาษาแม่คือ ภาษาถิ่นซีหนานและภาษาจีนกลาง |
